روابط پاراسوشال یا ارتباطات یکطرفه با شخصیتهای مشهور و اینفلوئنسرها در عصر دیجیتال افزایش یافتهاند. این روابط در حد متعادل میتوانند مفید باشند، اما اگر جایگزین تعاملات انسانی واقعی شوند، ممکن است به سلامت روان آسیب بزنند.
روابط پاراسوشال به ارتباطات یکطرفهای گفته میشود که افراد با شخصیتهای مشهور، اینفلوئنسرها یا حتی شخصیتهای خیالی برقرار میکنند. این نوع روابط از گذشته وجود داشته و در دوران مدرن با ظهور تلویزیون و شبکههای اجتماعی شدت یافته است. در این فضا، افراد با دیدن محتوای تولیدشده توسط اینفلوئنسرها احساس نزدیکی و صمیمیت پیدا میکنند. حتی یک لایک یا پاسخ از سوی این شخصیتها میتواند حس ارتباط واقعی را تقویت کند.
پلتفرمهایی مانند تیکتاک و یوتیوب با امکاناتی نظیر پاسخ مستقیم، استوریهای شخصی و تعامل در کامنتها، این احساس را تشدید کردهاند. این روابط میتوانند حس تعلق و شادی ایجاد کنند، اما اگر فرد تصور کند رابطهاش دوطرفه است یا این روابط جایگزین تعاملات واقعی شوند، ممکن است آسیبزا باشند.
پایان این روابط زمانی رخ میدهد که شخصیت مشهور دیگر «واقعی» به نظر نرسد یا مسیر محتواییاش تغییر کند. متخصصان تأکید میکنند که تعاملات انسانی واقعی برای سلامت روان و حس تعلق ضروری است و روابط پاراسوشال نباید جایگزین آن شوند.
