اتحادیه اروپا در روزهای اخیر با اقداماتی متناقض در دو پرونده حساس بینالمللی، نشان داد که استقلال سیاسی این قاره در برابر واشنگتن به شدت زیر سوال رفته است. این اقدامات، شامل رفتارهای اروپا در پرونده هستهای ایران و بحران اوکراین، تصویر واضحی از وابستگی استراتژیک این قاره به آمریکا ارائه میدهد.
در پرونده هستهای ایران، تروئیکای اروپا (آلمان، فرانسه و بریتانیا) قطعنامهای را در شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی تصویب کردند که هدف اصلی آن تحت فشار قرار دادن تهران بود. این اقدام بدون پشتوانه فنی و حقوقی و در راستای سیاستهای ضدایرانی آمریکا انجام شد. نتیجه این حرکت، تقویت موضع ایران و زوال دیپلماسی اروپا بود. این رفتار نشان داد که منافع آمریکا برای اروپا اولویت مطلق دارد، حتی اگر به ضرر ثبات منطقهای و منافع اقتصادی خود اروپا باشد.
در بحران اوکراین نیز اروپا شاهد تحقیر استراتژیک خود توسط آمریکا بود. طرح پیشنهادی 28 مادهای واشنگتن برای پایان دادن به جنگ اوکراین، بدون مشارکت اروپا تدوین شد و اصول بنیادین سیاست خارجی این قاره، از جمله حفظ تمامیت ارضی اوکراین، را زیر پا گذاشت. این طرح همچنین امنیت شرکای اروپایی را قربانی توافق سریع آمریکا کرد.
این تناقضات رفتاری، نشاندهنده افول نفوذ و اعتبار اتحادیه اروپا در نظم جهانی است. اروپا دیگر بازیگری مستقل نیست و به مجری سیاستهای آمریکا تبدیل شده است؛ وضعیتی که اعتماد جهانی و داخلی به سیاست خارجی این بلوک را به شدت کاهش داده است.
