تحقیقات جدید نشان میدهد افراد شبزندهدار در آزمونهای شناختی مانند هوش و حل مسئله عملکرد بهتری دارند، اما سحرخیزان از سلامت جسمانی و قلبی-عروقی بالاتری برخوردارند. این تفاوتها به الگوی طبیعی خواب یا “کرونوتایپ” افراد مرتبط است که تعادل پیچیدهای میان عملکرد مغزی و سلامت جسمانی ایجاد میکند.
مطالعات علمی نشان دادهاند که برخلاف باور عمومی درباره نظم و موفقیت سحرخیزان، شبزندهداران در زمینههایی مانند خلاقیت، حل مسئله و سازگاری عملکرد بهتری دارند. سطح هوشیاری این افراد در ساعات غیرمعمول بالاتر است. این ویژگیها به کرونوتایپ، یا الگوی طبیعی خواب و بیداری هر فرد، وابسته است که تحت تأثیر ژنتیک، سبک زندگی و ریتمهای فردی قرار دارد.
بررسی دادههای بیش از ۲۶ هزار نفر نشان داده است که شبزندهداران در آزمونهای شناختی از جمله هوش، استدلال و سرعت پردازش اطلاعات عملکرد بهتری نسبت به سحرخیزان دارند. با این حال، شبزندهداری ممکن است مشکلات متابولیکی مانند چاقی، قند خون بالا، کلسترول نامطلوب و افزایش خطر بیماریهای قلبی را به همراه داشته باشد. علت این مشکلات، عدم تطابق ساعت درونی بدن با برنامه روزمره است.
در مقابل، سحرخیزان از شاخصهای سلامتی بهتری مانند وزن مناسب، قند و چربی خون مطلوب و سلامت قلبی-عروقی برخوردارند. تغییر الگوی خواب ممکن است دشوار باشد، اما پیروی از برنامه منظم خواب میتواند به بهبود هوشیاری، خلقوخو و سلامت جسمانی کمک کند. هر فرد باید با توجه به ویژگیهای زیستی خود، الگوی خواب مناسب را انتخاب کند.
