دانوا ۱۴۰۴ نشان داد که خلاقیت محدود به سن نیست؛ از دانشآموزان پایه پنجم تا نوجوانان پایه یازدهم، هرکدام با طرحهای نوآورانه و ایدههای آیندهساز وارد میدان شدند و داوران را شگفتزده کردند. سالن رقابتها پر بود از پروژههایی که در نگاه اول ساده به نظر میرسیدند، اما پشت هرکدام ماهها تلاش و پژوهش نهفته بود. دانوا ۱۴۰۴ امسال فقط یک رقابت نبود؛ بلکه نمایش بزرگی از آیندهای بود که دانشآموزان ایران با دستهای خود میسازند. پروژههایی که از هوشمندسازی خانه و انرژی تا فناوریهای پاک و سیستمهای امنیت سایبری، تصویری روشن از نسل تازه مخترعان کشور ارائه دادند.
جاروبرقی هوشمندی که از روی فرش هم عبور میکند! در بخشی از سالن، جاروبرقی هوشمند ایرانی توجه را به خود جلب کرده بود؛ دستگاهی که دو نوجوان پایه هشتم طراحی کرده بودند و با وجود ظاهر ساده، تفاوتهای مهمی با نمونههای خارجی داشت. استفاده از چرخش شنی باعث شده بود جاروبرقی بدون گیرکردن روی فرش حرکت کند. سیستم تشخیص مانع، توقف خودکار، و قابلیت کنترل از طریق نرمافزار اختصاصی از دیگر ویژگیهای این دستگاه بود. سازندگان اعلام کردند که برای سال آینده قصد دارند الگوریتم SLAM را روی دستگاه پیادهسازی کنند.
کمپوست هوشمند؛ نیتروژن خاک را پس میدهد، هزینه کشاورز را کم میکند. در میان این همه فناوری، طرحی متفاوت با رویکرد محیطزیستی دیده میشد: کمپوست تثبیتکننده نیتروژن. دو دانشآموز نوجوان با استفاده از عصاره کنگر فرنگی و پوست طالبی، نانوذرات اکسید روی و مس را سنتز کرده بودند تا کمپوستی تولید کنند که علاوه بر تقویت خاک، نیتروژن آن را حفظ کرده و رشد گیاه را سرعت میبخشد.
نانوکاتالیستی که تا ۹ بار قابل بازیافت است. کمی آنطرفتر، یک نانوکاتالیست مغناطیسی با کاربردهای جدی در صنعت و داروسازی قرار داشت. طرحی که توسط یک دانشآموز پایه یازدهم ارائه شده بود. این نانوکاتالیست با هسته F₃O₄ و پوشش سیلیکا، هم قابل بازیافت بود و هم میتوانست تا ۹ بار بدون افت کیفیت استفاده شود.
حل همیشگی مشکل فراموشی رمز؛ اختراع یک سیستم تایید هویت بینظیر. یکی از متفاوتترین طرحهای امسال، سیستم تایید هویت بدون نیاز به افشای رمز عبور بود؛ پروژهای مبتنی بر ریاضیات پیچیده و رمزنگاری پیشرفته. دانشآموز پایه دهمی که این سیستم را طراحی کرده بود، توضیح میداد که نه کاربر، نه سرور و نه سایت، هیچکدام هرگز رمز واقعی را نمیدانند.
تمام این طرحها نشان میداد که دانوا فقط یک مسابقه نیست؛ یک آزمایشگاه بزرگ ملی برای کشف استعدادهایی است که آینده فناوری کشور را میسازند. طرحهای ارائهشده گاهی بوی تحقیق دانشگاهی میداد، گاهی بوی اختراع، گاهی بوی حل یک مسئله واقعی. اما در همه آنها یک چیز مشترک بود: اشتیاق نوجوانانی که میخواهند چیزی را تغییر دهند. رویداد امسال نشان داد اگر بستر مناسب فراهم شود، نسل جدید نهتنها ایده دارد، بلکه توانایی اجرای آن را هم دارد. آینده فناوری ایران از همین کلاسهای مدرسه شروع میشود.
