پژوهشی جدید نشان میدهد که پیادهروی روزانه، حتی با سه هزار قدم، میتواند به طور چشمگیری سرعت پیشرفت علائم مرتبط با آلزایمر را کاهش دهد. این یافته خبر خوبی برای افرادی است که نگران سلامت مغز خود در دوران سالمندی هستند و بر اهمیت فعالیت بدنی سبک و منظم به عنوان یک روش ساده و در دسترس برای محافظت از مغز تأکید میکند.
به گزارش مجازیت، تیمی از پژوهشگران به سرپرستی واییینگ وندی یاو از دانشگاه هاروارد، فعالیت بدنی ۲۹۶ فرد سالمند بین ۵۰ تا ۹۰ سال را با استفاده از دستگاههای گامشمار به مدت یک هفته به طور دقیق زیر نظر گرفتند. این روش برخلاف مطالعات پیشین که به حافظه افراد تکیه میکردند، دادههای عینی و دقیقی را ارائه داد و مغز این افراد نیز برای بررسی سطح پروتئینهای بدساخت بتا آمیلوئید و تاو، که عامل اصلی آلزایمر شناخته میشوند، اسکن شد.
نتایج این مطالعه شگفتانگیز بود. در افرادی که سطح پروتئین بتا آمیلوئید در مغزشان بالاتر از حد متوسط بود و در نتیجه ریسک بیشتری برای آلزایمر داشتند، پیادهروی روزانه بین سههزار تا پنجهزار قدم، تجمع پروتئین مخرب تاو را به شکل چشمگیری کاهش داد. در یک دوره پیگیری ۹ ساله، این گروه شرکتکنندگان کاهش ۴۰ درصدی در سرعت افت شناختی را در مقایسه با افراد غیرفعال (کمتر از سه هزار قدم) تجربه کردند. این تأثیر با افزایش تعداد قدمها بیشتر شد؛ افرادی که روزانه بین پنج هزار تا ۷٬۵۰۰ قدم راه میرفتند، با کاهش ۵۴ درصدی در روند زوال شناختی مواجه شدند. جالب است که برداشتن بیش از ۷٬۵۰۰ قدم در روز، فایده بیشتری به همراه نداشت و به نظر میرسد اثرات مثبت ورزش در همین نقطه به حد اشباع میرسد.
چارلز مارشال، از دانشگاه کویین مری لندن، در این باره میگوید: «ورزش به نوعی مانع گسترش پروتئین تاو میشود که نسبت به بتا آمیلوئید ارتباط نزدیکتری با بروز علائم بیماری آلزایمر دارد.»
هرچند مکانیسم دقیق ارتباط هنوز مشخص نیست، دانشمندان بر این باورند که فعالیت بدنی منظم میتواند با کاهش التهاب در مغز یا افزایش جریان خون و هورمونهای محافظ، به حفظ سلامت سلولهای عصبی کمک کند. التهاب یکی از پیامدهای تجمع پروتئینهای بدساخت است که اتصالات عصبی را تخریب میکند.
با این حال، پژوهشگران تأکید میکنند که این مطالعه تنها رابطه همبستگی را نشان میدهد و لزوماً اثباتکننده رابطه علت و معلولی نیست. عوامل دیگری مانند سبک زندگی یا حتی کاهش انگیزه ناشی از افت شناختی اولیه ممکن است بر میزان فعالیت افراد تأثیر گذاشته باشد.
با این وجود، با توجه به فواید بیشمار و بدون عارضه بودن ورزش، این یافتهها انگیزه قوی برای گنجاندن حداقل سههزار قدم پیادهروی در برنامه روزانه افراد، به ویژه سالمندان، فراهم میکند. همانطور که مارشال توصیه میکند، مهمتر از رسیدن به یک عدد جادویی، استمرار در انجام فعالیت بدنی است. این مطالعه در نشریه نیچر منتشر شده است.
