در سالهای اخیر، گزارشهایی درباره ساخت پناهگاههای زیرزمینی پیشرفته توسط برخی از افراد برجسته دنیای فناوری منتشر شده است؛ پناهگاههایی که گاه شبیه صحنههای فیلمهای آخرالزمانی هستند. گفته میشود مارک زاکربرگ از سال ۲۰۱۴ در هاوایی مشغول ساخت مجموعهای عظیم است که شامل یک پناهگاه مستقل از شبکه با تأمین انرژی و غذای داخلی است. این پروژه به حدی محرمانه است که کارکنان آن قراردادهای عدم افشا امضا کردهاند و حتی همسایهها این مکان را “غار بتمن” مینامند. همچنین گزارشهایی وجود دارد که نشان میدهد زاکربرگ املاک زیرزمینی دیگری در کالیفرنیا خریداری و توسعه داده است.
اما زاکربرگ تنها نیست. برخی دیگر از ابرثروتمندان نیز اقدام به ساخت پناهگاههای امن کردهاند. از جمله رید هافمن و مدیران سازنده هوش مصنوعی که خانههای امن خود را در نیوزیلند آماده کردهاند. سم آلتمن و ایلیا سوتسکِوِر، از پیشگامان توسعه مدلهای هوش مصنوعی، بارها نگرانی خود را درباره آیندهای ابراز کردهاند که در آن هوش مصنوعی عمومی (AGI) و سپس هوش مصنوعی فوقپیشرفته (ASI) ممکن است خارج از کنترل انسان عمل کند. برخی معتقدند این افراد اطلاعاتی دارند که عموم مردم از آن بیخبرند؛ از جمله سرعت پیشرفت هوش مصنوعی، رقابت جهانی و احتمال وقوع بحرانهایی که فراتر از درک فعلی ما هستند.
در مقابل، برخی متخصصان بر این باورند که هنوز فاصله زیادی با هوش مصنوعی شبیه انسان داریم و بسیاری از این نگرانیها اغراقآمیز هستند. با این حال، پرسش اصلی همچنان باقی است: چرا سازندگان آینده دیجیتال تا این حد نگران شدهاند؟ پشت پرده این پناهگاهها چه میگذرد و آنها دقیقاً از چه چیزی میترسند؟
