بسیاری از مردم بحران Y2K در سال ۲۰۰۰ را به یاد دارند، اما چالشی جدیتر به نام «مشکل سال ۲۰۳۸» یا Y2K38 در دنیای فناوری وجود دارد. این مشکل به دلیل محدودیتهای ریاضی در سیستمهای دیجیتال به وجود آمده است. ریشه این مشکل در سیستمهای عامل مبتنی بر یونیکس و نرمافزارهای ۳۲ بیتی است که زمان را به صورت تعداد ثانیههای سپری شده از اول ژانویه ۱۹۷۰ محاسبه میکنند.
چالش اصلی این است که شمارشگر ثانیه در سیستمهای ۳۲ بیتی در یک متغیر عددی «علامتدار» ذخیره میشود که ظرفیت محدودی دارد و میتواند حداکثر تا عدد ۲,۱۴۷,۴۸۳,۶۴۷ را در خود جای دهد. این سقف عددی در ساعت ۰۳:۱۴:۰۷ روز ۱۹ ژانویه ۲۰۳۸ پر میشود و یک ثانیه بعد، شمارشگر «سرریز» کرده و مقدار متغیر به منفی ۲,۱۴۷,۴۸۳,۶۴۸ تبدیل میشود. در این لحظه، سیستمعامل بهجای خواندن تاریخ سال ۲۰۳۸، تاریخ را ۱۳ دسامبر ۱۹۰۱ تفسیر میکند که میتواند باعث اختلال در سیستمهای حیاتی شود.
کامپیوترهای شخصی و گوشیهای هوشمند مدرن به معماری ۶۴ بیتی مهاجرت کردهاند و در امان هستند. در سیستمهای ۶۴ بیتی، ظرفیت شمارشگر بسیار بزرگ است و سرریز بعدی تا حدود ۲۹۲ میلیارد سال دیگر رخ نخواهد داد. خطر اصلی متوجه سیستمهای ۳۲ بیتی قدیمی است که هنوز در زیرساختهای حیاتی، روترها، سیستمهای کنترل صنعتی و تجهیزات بانکی قدیمی به کار میروند. مهندسان نرمافزار در تلاشند تا این کدهای ۳۲ بیتی را پیش از رسیدن به سال ۲۰۳۸ بهروزرسانی کنند.
