ریچارد چمپیون دِ کرسپینی، خلبان بازنشسته و کهنهکار استرالیایی، از نگرانیهای خود درباره گسترش هوش مصنوعی و تأثیر آن بر صنعت هوانوردی سخن گفته است. او که سابقه خدمت در نیروی هوایی سلطنتی استرالیا را دارد، در حادثهای تاریخی توانست جان صدها مسافر را نجات دهد و اکنون نسبت به اتوماسیون و هوش مصنوعی هشدار میدهد.
دِ کرسپینی در تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۱۰ (۱۳ آبان ۱۳۸۹) هدایت پرواز شماره ۳۲ شرکت هواپیمایی کانتاس را بر عهده داشت. این پرواز از سنگاپور آغاز شد و در ابتدا شرایط عادی به نظر میرسید؛ اما تنها چهار دقیقه پس از آغاز پرواز، دو انفجار مهیب در کابین هواپیما رخ داد. موتور شماره دو هواپیما منفجر شد و ترکشهای آن به بدنه هواپیما برخورد کردند. این حادثه باعث ایجاد خرابیهای گستردهای از جمله ۲۱ خرابی سیستم، ۱۲۰ چکلیست، ۶۵۰ پارگی سیم و سوراخ شدن بال هواپیما شد.
دِ کرسپینی با مهارت و تجربه خود توانست هواپیما را به سلامت فرود آورد و جان ۴۶۹ مسافر را حفظ کند. او میگوید که در آن حادثه، سیستم نظارت دیجیتال هواپیما صفحهنمایش را پر از چکلیستهای متعدد کرد؛ اما خدمه پرواز بهصورت هدفمند و با دقت، هر سیستم را بررسی کردند و از پیروی کورکورانه از چکلیستها خودداری کردند. این تصمیم، جان مسافران را نجات داد.
این خلبان کهنهکار اکنون نسبت به گسترش اتوماسیون و هوش مصنوعی در صنعت هوانوردی ابراز نگرانی میکند. او معتقد است که اتوماسیون میتواند مشکلات بیشتری برای خلبانها ایجاد کند و آنها را به خدمتگزار دستگاهها تبدیل کند. دِ کرسپینی تأکید دارد که خلبانها باید مهارتهای خود را حفظ کنند و از هوش مصنوعی تنها بهعنوان ابزار استفاده کنند، نه جایگزین.
او همچنین احتمال معرفی هواپیماهای خودران مبتنی بر هوش مصنوعی را در آیندهای دور مطرح کرده و گفته است که چنین فناوریهایی ابتدا در عملیات نظامی و باری مورد استفاده قرار خواهند گرفت. دِ کرسپینی پیشبینی میکند که ممکن است تا ۳۰ سال آینده فناوری لازم برای ساخت هواپیماهای مسافربری خودران فراهم شود.
ریچارد چمپیون دِ کرسپینی پس از بازنشستگی در سال ۲۰۲۰، دو کتاب پرفروش درباره تجربیات خود نوشته و پادکستی با نام !FLY راهاندازی کرده است. او اکنون در سراسر جهان سخنرانی میکند و بر اهمیت حفظ کنترل انسان بر فناوری تأکید دارد.
