پنجاه و ششمین نشست نقد چهارشنبه به بررسی مجموعه داستان «گالری امیال بشری» نوشته محسن فرجی اختصاص یافت که در مجتمع فرهنگی کاف کتاب برگزار شد. هادی نودهی، مجری مراسم، در آغاز جلسه به آثار پیشین محسن فرجی اشاره کرد و گفت: یکی از نقاط قوت این مجموعه، پرداخت دقیق به عناصر داستانی، بهویژه شخصیتهاست. شخصیتها بر اساس وقایعی که در گذشته برای آنها رخ داده، ساخته شدهاند و این موضوع بهانهای برای روایت داستان میشود. این نگاه به گذشته به معنای نوستالژی نیست، بلکه به تلخیهای گذشته اشاره دارد که تأثیر عمیقی بر شخصیتها گذاشته است.
او ادامه داد: از دیگر عناصر مهم داستان، حادثه و مکان هستند. نام تمامی پنج داستان مجموعه برگرفته از یک مکان است که بار سنگینی از روایت را بر دوش میکشد. به عنوان مثال، در داستان «خیابان طرح آبیاری»، مکان به نوعی موقعیت دراماتیک ایجاد میکند و به داستانگویی کمک میکند. نودهی همچنین به زاویه دید اشاره کرد و گفت که راوی در اکثر داستانها اول شخص است و این امر ارتباط نزدیکتری با داستان به ما میدهد.
سعید فیروزآبادی، منتقد، نیز در سخنانی به خواندن چندباره این مجموعه اشاره کرد و گفت: هر بار که این داستانها را میخوانم، به لایههای جدیدی از آنها پی میبرم. او بر اهمیت فرم ادبی تأکید کرد و افزود: داستان کوتاه با بیان مختصر و تلنگر به خواننده، واقعیتهای اجتماعی را به تصویر میکشد.
فیروزآبادی همچنین به تمایز شخصیتها اشاره کرد و گفت که راویها غالباً مرد هستند و تنها در یک داستان راوی زن وجود دارد. او در ادامه به بینامتنیت پرداخته و تأکید کرد که این فن نشاندهنده ذهن مشوش شخصیتهاست.
بهرنگ داوودی از حاضران در جلسه نیز نظراتی درباره داستانهای مجموعه بیان کرد و گفت که داستان کوتاه نیاز به درگیر کردن خواننده در زمان کوتاهتری دارد. او همچنین به تغییرات تهران اشاره کرد و نگرانیهای خود را از این تغییرات بیان کرد.
عباس باباعلی نیز از لذت خود از این مجموعه گفت و به آرامش در روایت آن اشاره کرد. او نکاتی درباره ساختار داستانها مطرح کرد و در نهایت، پوریا فلاح به پیوند ارگانیک اجزای داستانها اشاره کرد و گفت که موضوعات مشترک و موتیفهای تکرارشونده به وحدت داستانها کمک کردهاند.
این نشست با ارائه نظرات و نقدهای مختلف به پایان رسید و به عمق داستانها و تکنیکهای نویسنده پرداخته شد.
